ROZDZIAŁ12: A to za co??...

Chciałam jak najszybciej pojechać do domu niestety musiałam jeszcze wcześniej pojechać do Tajlandii. Ze wszystkim zawodnikami , sztabem , trenerami. Spakowałam walizkę ubrałam się i zeszłam na dół , wsiadłam do samochodu i pojechałam pod Stanford Bridge. Tam spotkałam się ze wszystkimi i z Edenem. Nie chciałam go widzieć niestety musiałam jeszcze znosić go jeszcze tydzień.
- Hej - przywitałam się z Oscarem
- Hej , jak tam ?? - spytał
- W miarę - lekko się uśmiechnęłam
- Będzie dobrze - pocieszył mnie Zouma
- Wiem , dziękuje - zaśmiałam się
Później wszyscy wsiedliśmy do samolotu miałam miejsce obok Oscara i Cezara. Czekał nas długi lot , nie lubiłam latać , wręcz bałam się tego siedziałam obok okna i kiedy samolot się wnosił zamknęłam oczy.
- Co jest ?? - spytał Dos Santos
- Boje się latać - odparłamm
- Nie ma czego , nie bój się jesteśmy blisko , jak się boisz to możesz siąść na moim miejscu - powiedział Cezar
- Dziękuje - powiedziałam zmieniając się z Azpilicuetą
Kiedy znieśliśmy się  w górę od razu zasnęłam

**

Byliśmy na jakiejś plaży wraz z Edenem , byłam w ciąży nagle przybiegła do nas ta cała Natacha. Uderzyła mnie w twarz , bałam się , Eden tylko się śmiał. Upadłam , zaczęłam krwawić , a oni odeszli ode mnię nie pomagając mi. Płakałam , chciałam żeby ktoś mi pomóg niestty nie było nikogo w poblizu. 

**

- Co się stało ?? - spytał Azpi

- Miała mega zły sen - odparłam

- Widać po Twojej minie - zaśmiał się Oscar 

- To nie jest śmieszne , nie ma się z czego śmiać , myślałam , że umrę ze strachu - powiedziałam całkiem poważnie 

- Co Ci się śniło - obrócił się do nas Thibaut 

- Szkoda gadać , serio - powiedziała z uśmiechem do niego 

- Jak chcesz - powiedział i wrócił do rozmowy z Edenem 

Parę godzin poźniej wylądowaliśmy w Tajlandii, cieszyłam się że cała tam dotarłam. Ze szczęścia uścisnęłam Oscara.

- A to za co ?? - spytał uśmiechnięty 

- Jestem cała , przeżyłam - ucieszyłam się 

Pojechalismy do hotelu gdzie dowiedziałam się że mam pokój obok Oscara i Edena. Cieszyłam się bo obu ich lubiłam ale nie mogłam znieść myśli , że będe tu sama mieszkać przez tydzień. Rozpakowałam walizkę , kiedy to zrobiłam poszłam do pokoju obok.

- Hej moge - spytała kiedy Eden otworzył mi drzwi 

- Jasne wchodź - powiedział kiedy weszłam - Oscar się kąpie - dodał po chwili 

- Okeey , przyszłam bo nie lubie być w nowym miejscu sama - odparłam nie patrząc na niego 

- Przepraszm - powiedział po chwili milczenia 

- Mogłeś mi wcześniej powiedzieć - powiedziałam zła 

- Przepraszam nie chciałem , rozwodzę się z nią - mruknął 

- Nie musisz - powiedziałam 

- Ale to nie przez Ciebię , nie wyszło nam - odparł 

- Nie to już nie obchodzi - powiedziałam i wyszłam 

Nagle zrobiło mi się nie dobrze i zemdlałam. Obudziłam się dopiero w szpitalu.

- Gdzie jestem ?? - spytałam Oscara który akurat przyszedł 

- W szpitalu , nie denerwuj się - powiedział 

- Co mi jest ?? - spytałam 

- Zemdlałaś , pojde po lekarza to Ci wszystko wytłumaczy - powiedział i wyszedł 

 Za parę minut przyszedł do mnie lekarz

-Jak się Pani czuję , w tym stanie nie powinna Pani latać - odparł 

- Jaki stanie ?? -spytałam 

- Jest Pani w ciązy - powiedział 

- Że co jestem ?? - spytałam jeszcze raz nie dowierzając 

- W ciązy - powtórzył 

- Mogę Pana prosić , żeby nikomu nie udzielał Pan informacji o moim stanie ?? - spytała 

- Oczywiście i myśle , że Pani dziś wyjdzie stąd - odpowiedział mi

- Dziękuje - powiedziałam kiedy wychodził 

Zaraz przyszedł do mnie Oscar 

- Wiesz co mi jest ?? - spytałam go 

- Tak myślał , że jestem Twoim chłopakiem - zaśmiał się 

- Co ja mam teraz zrobić ?? - spytałam płacząc

- Nie wiem powiedz mu - powiedział 

- Nie nie chce żeby wiedział , to będzie tylko i wyłącznie moje dziecko - powiedziałam 

- Ale .... - zaczął 

- Nie ma rzadnego ale nie dowie się a ty mu tego nie powiesz - powiedziałam 

- Okeey jak chcesz - obiecał

Poźniej wyszłam ze szpitala , cały czas czułam na sobie wzrok wszystkich , chciałam jak najszybciej pojechać do domu , nie chciałam go więcej widzieć. Chciałam by ten dzień dobiegł końca , kiedy będę mogła pójść spokojnie do swojego pokoju. 

Kiedy mi się to udało spojrzałam na siebie , matka mnie zabije jak wróce z brzuchem z Londynu ,chiałam żeby nie była zła i się cieszyła. Położyłam się na łóżku i zaczęłam płakać do poduszki. Zostałam z tym wszystkim sama bałam się kolejnego dnia , tylko Oscar zna prawde ale na niego nie mogłam cały czas liczyć. Muszę się jakoś ogarnąc , coś wymyślić , wybrnąc z tej sytuacji.